Η καριέρα του Αντόνι Ιραόλα στον πάγκο στην Ευρώπη άρχισε με την απόλυση από την ΑΕΚ Λάρνακας πριν από επτά χρόνια, μετά από σερί αγώνες χωρίς νίκη στην κυπριακή Α’ Κατηγορία. Σήμερα βρίσκεται στο τιμόνι της Λίβερπουλ, γεγονός που κάνει την πορεία του ακόμη πιο αξιοσημείωτη.
Ο Ιραόλα πήρε μαθήματα από εκείνη την εμπειρία και ξαναχτίστηκε στην Ισπανία, με τη Μιράντες. Στη συνέχεια εντυπωσίασε με τη Ράγιο Βαγιεκάνο και τη Μπόρνμουθ, κερδίζοντας την ευκαιρία στο Άνφιλντ. Για τους παλιούς του συναδέλφους, η άνοδος αυτή πρέπει να είναι εντυπωσιακή.
Υπήρχαν άραγε πιστοί οπαδοί εκείνη την ημέρα του Ιανουαρίου, όταν η Λάρνακα ισοφάρισε 2-2 στην έδρα της με την Ερμή Αραδίππου, η οποία τελικά τερμάτισε στην τελευταία θέση; Το αποτέλεσμα επέκτεινε σε έξι αγώνες το σερί χωρίς νίκη στο πρωτάθλημα, και ο Ιραόλα πλήρωσε το τίμημα με τη θέση του.
Υπήρχαν όμως ενδείξεις, πέρα από τα αποτελέσματα, ότι ο Ιραόλα προοριζόταν για μεγαλύτερα πράγματα και ήταν απλώς θύμα μιας βιαστικής κουλτούρας απολύσεων στον κυπριακό σύλλογο; Ο Ντάβιντ Κατάλα, που αγωνίστηκε υπό τις οδηγίες του στη Λάρνακα, μεταξύ άλλων και στον τελευταίο εκείνο αγώνα, λέει ότι διέκρινε υποσχόμενα σημάδια.
«Είχε ήδη πολύ σαφείς ιδέες για το τι ήθελε», λέει ο Κατάλα. «Το έβλεπες, και σίγουρα όλοι οι παίκτες μιλούσαν για το πόσο φανταστικός προπονητής θα γινόταν. Όμως να φτάσει σε αυτό το επίπεδο; Να πει κάποιος ότι θα βρεθεί στη Λίβερπουλ; Αυτός είναι μεγάλος ισχυρισμός».
Ο Ιραόλα είχε περάσει ολόκληρη την παικτική του καριέρα στην Ευρώπη, στην Άθλετικ Μπιλμπάο, πριν από μια σύντομη θητεία στη Νέα Υόρκη με τη Νέου Υόρκης Σίτι. Η πρώτη του επαφή με τον προπονητικό πάγκο, στη Λάρνακα, τον έβγαλε εκτός της άνετης ζώνης του, παρότι υπήρχε στον σύλλογο ένα ισπανικό στοιχείο.
Η αρχή που υποσχόταν
Η αρχική του παρουσία ήταν εντυπωσιακή. Ο Ιραόλα πέρασε με επιτυχία τρεις γύρους προκριματικών για τους ομίλους του Europa League, με νίκες επί των Ντάντολκ, Στουρμ Γκρατς και Τρένσιν. Εξίσου σημαντικό ήταν ότι οι παίκτες της Λάρνακας αγκάλιασαν άμεσα τις φωτιστικές του ιδέες.
«Το να είσαι στο Europa League για ένα σύλλογο της Κύπρου ήταν εκπληκτικό», εξηγεί ο Κατάλα. «Και η δουλειά που έκανε ήταν καλή. Αυτές ήταν ακριβώς οι ίδιες ιδέες που θέλει και στη Λίβερπουλ, το πρέσινγκ ψηλά και η επιθετικότητα τόσο με όσο και χωρίς την μπάλα».
Εκείνη την εποχή στην Κύπρο αυτό ήταν ιδιαίτερα σπάνιο. «Ο ρυθμός του παιχνιδιού εκεί ήταν πολύ αργός. Μπόρεσα να παίζω εκεί μέχρι τα 38 μου χρόνια, γιατί ο ρυθμός δεν ήταν τόσο υψηλός». Ο Ιραόλα είχε διαφορετική αντίληψη για το ποδόσφαιρο, που τη διαμόρφωσε κοντά στον Μαρσέλο Μπιέλσα στο Μπιλμπάο.
Ο Κατάλα εξηγεί: «Όλα ήταν πιο εκρηκτικά μαζί του, περισσότερος ρυθμός, περισσότερη ένταση. Βλέπεις πώς το έκανε ο Μαρσέλο με την Άθλετικ. Θυμάμαι ότι μερικές φορές ήταν έτσι και για εμάς. Τρελά πράγματα, όπως το ανθρωπογραφικό μαρκάρισμα σε όλο το γήπεδο. Αυτό ήταν τρελό για εμάς ως παίκτες».
Σήμερα αναγνωρίζει ότι επρόκειτο για μια γεύση του μέλλοντος του ποδοσφαίρου. «Το ποδόσφαιρο πήγε προς αυτή την κατεύθυνση. Ο τρόπος που πρέπει να πιέζεις. Άλλαξε τη νοοτροπία των παικτών». Άλλαξε ακόμη και το παιχνίδι στη χώρα. «Άλλαξε λίγο τον ρυθμό του πρωταθλήματος στην Κύπρο».
Η κατάρρευση
Για λίγο, το σχέδιο απέδωσε. Στις αρχές Δεκεμβρίου, μετά από 10 αγώνες, η Λάρνακα βρισκόταν δεύτερη στη βαθμολογία, πίσω από τη Λεμεσό, η μόνη ομάδα που την είχε νικήσει σε εκείνο το διάστημα. Η ομάδα του Ιραόλα προηγούνταν μάλιστα του εξάχρονου κατόχου του τίτλου, της ΑΠΟΕΛ, που τελικά κατέκτησε το πρωτάθλημα.
Όμως όλα ξετυλίχθηκαν γρήγορα. Ακολούθησε ήττα 5-1 στην έδρα της με τη Μπάγερ Λεβερκούζεν στην Ευρώπη, ανάμεσα σε τρεις εκτός έδρας αγώνες στο νησί χωρίς καμία νίκη. Μια ήττα με την ελάχιστη διαφορά στην έδρα αύξησε την πίεση πριν από το σύντομο χριστουγεννιάτικο διάλειμμα.
Η εκτός έδρας ήττα από την Ομόνοια και στη συνέχεια το ισόπαλο με την υποβαθμισμένη Ερμή πecμπίζαν τη μοίρα του. Έγιναν κάποιες αλλαγές στη διάταξη της ομάδας, αλλά τίποτε σημαντικό. «Δεν άλλαξε πολλά στη σκέψη του σχετικά με τον τρόπο παιξίματος απέναντι σε διαφορετικές ομάδες», θυμάται ο Κατάλα.
Το πραγματικό μάθημα ήταν ότι, ακόμη και σε ένα περιβάλλον που υποτίθεται ότι ήταν μακριά από τα φώτα για έναν τόσο γνωστό παίκτη όσο ήταν εκείνος, η πίεση έρχεται γρήγορα στο ποδόσφαιρο. «Αν δεν παίρνεις αποτελέσματα, είναι δύσκολο να έχεις την εμπιστοσύνη των ιδιοκτητών».
Ο Κατάλα εξηγεί: «Η Κύπρος είναι πολύ δύσκολη για τους προπονητές, και ιδιαίτερα για τους νέους προπονητές, γιατί οι ιδιοκτήτες των συλλόγων είναι πολύ παθιασμένοι. Τη στιγμή που δεν παίρνεις αποτελέσματα, απολύουν τον προπονητή σαν να είναι το κάτι τις. Μόλις χάνεις αγώνες, ειδικά απέναντι σε μικρότερες ομάδες, αμέσως οι οπαδοί μιλούν με τον ιδιοκτήτη και ο ιδιοκτήτης τρελαίνεται. Δεν μπορείς να έχεις τη σταθερότητα που ίσως χρειάζεσαι όταν είσαι νέος προπονητής. Αυτό ακριβώς συνέβη στον Αντόνι».
Μια καλή αρχή
Για τον Κατάλα, ο οποίος αργότερα ανέλαβε ο ίδιος τη Λάρνακα και κράτησε λίγο περισσότερο από τον Ιραόλα, η εμπειρία αυτή αποτελεί πηγή διδαγμάτων. Πιστεύει ότι και ο Ιραόλα ωφελήθηκε. «Ήταν παρ’ όλα αυτά καλή επιλογή να ξεκινήσει εκεί», επιμένει.
«Η Κύπρος δεν είναι εύκολο μέρος για κανέναν να δουλέψει, όμως είναι καλό μέρος για έναν νέο προπονητή να ξεκινήσει την πορεία του. Είχε την ευκαιρία να προπονήσει μια ομάδα στο Europa League, για παράδειγμα. Δυστυχώς, το ποδόσφαιρο παντού είναι πλέον πολύ ασταθές για όλους τους προπονητές.
»Ήταν μια σύντομη περίοδος. Όμως θα έμαθε πολλά από την εμπειρία του στην Κύπρο για το πώς να διαχειρίζεται καταστάσεις. Ήταν η πρώτη του δουλειά, από εκεί πρέπει να κρατήσεις κάτι. Σίγουρα έχει βελτιωθεί πολύ από τότε και έχει εξελιχθεί».
Και για τον προπονητή της Λίβερπουλ, μάλιστα. «Χαίρομαι για εκείνον. Αν κοιτάξεις τα τελευταία χρόνια, βλέπεις ότι είναι προφανώς ένας φανταστικός προπονητής. Δεν μπορώ να πω ότι δεν το περίμενα, αλλά είναι λίγο έκπληξη». Από την απόλυση στη Λάρνακα μέχρι τη Λίβερπουλ, πώς θα μπορούσε να μην είναι;