Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, με 20 τίτλους της κορυφαίας κατηγορίας και τρία Κύπελλα Πρωταθλητριών, μπαίνει στο διάλειμμα των διεθνών με μόλις έναν βαθμό πάνω από την τελευταία θέση της Πρέμιερ Λιγκ.
Η ομάδα, της οποίας η χαμηλότερη τελική θέση τα τελευταία 22 χρόνια ήταν η τρίτη, δεν έχει τερματίσει ψηλότερα από την τρίτη θέση εδώ και πέντε χρονιές. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται στην 18η θέση, και σε κάποια σημεία της συζήτησης αναφέρεται ως ομάδα της 19ης θέσης. Οι συζητήσεις για υποβιβασμό στο Τσάμπιονσιπ δεν είναι πια απλώς θεωρητικές.
Η ομάδα διαθέτει 15 παίκτες που κόστισαν τουλάχιστον 50 εκατομμύρια δολάρια το καθένα, αλλά δείχνει σαν να μην ξέρει πώς να κερδίσει έναν αγώνα 90 λεπτών στην Πρέμιερ Λιγκ.
Στο γήπεδό της, η Γιουνάιτεντ επέστρεψε από δύο διαδοχικά διαφορετικά μειονεκτήματα δύο γκολ και εξασφάλισε βαθμό απέναντι σε μια ακόμη ομάδα της Τσάμπιονς Λιγκ. Δεν υπήρξε όμως καμία ορατή χαρά. Αυτό είναι τεράστιο πρόβλημα, ειδικά μετά τη νίκη με ανατροπή κόντρα στη Ρόμα στην Ευρωπαϊκή Λίγκα των Πρωταθλητριών.
Σχεδόν σαν κανείς με τη φανέλα της Γιουνάιτεντ να μην ξέρει πώς να αντιδράσει στις θετικές στιγμές. Οι παίκτες προστατεύουν τα συναισθήματά τους σαν έφηβος που έμαθε ότι το κορίτσι που του αρέσει μπορεί να ενδιαφέρεται κι εκείνο, αλλά δεν το πιστεύει. Με πιο έντονα λόγια, έχουν γίνει μια περιπατητική απόφαση μάχης ή φυγής, που ποτέ δεν βρίσκει την ανακούφιση της εγκατάλειψης της αμυντικής λογικής.
Ένας προπονητής με ευχάριστη αύρα και ένα μεγάλο βάρος
Ο Κάρικ είναι ένας συμπαθητικός προπονητής που ξεπερνά τις δυνάμεις του και είναι θρύλος από τα χρόνια του ως παίκτης. Οι οπαδοί δεν μπορούν να αποφασίσουν ποιον αγαπούν λιγότερο: τους διοικούντες που έβαλαν αυτή την ομάδα στις φανέλες και έδωσαν τα πλήρη ηνία στον προαναφερθέντα τεχνικό, ή τους παίκτες, που στην πλειονότητά τους μικραίνουν και αφήνουν τον Κάρικ εκτεθειμένο σε έναν τόπο χωρίς προστασία.
Από τότε που έφυγε ο σερ Αλεξ Φέργκιουσον, η ομάδα έχει χάσει με μια ολόκληρη σειρά προπονητών που, αν έκαναν μαζί ένα podcast, θα ήταν από τα πιο κατεβασμένα στο είδος του. Δύο από τους προηγούμενους τεχνικούς της βρίσκονται σήμερα η Ρεάλ Μαδρίτης στην κορυφή της βαθμολογίας της Τσάμπιονς Λιγκ και η Μίλαν σε συζήτηση για τον τίτλο της Σέριε Α. Ένας ακόμη βρίσκεται σε συζήτηση για την πρώτη τετράδα με άλλη ομάδα της Πρέμιερ Λιγκ.
Η Γιουνάιτεντ με τα νούμερα: Ένα πρόβλημα νοοτροπίας
Ας το πούμε από την αρχή: τα νούμερα θα σας μπερδέψουν. Κάποια από αυτά αντιφάσκουν με όσα βλέπετε στα παιχνίδια των Κόκκινων Διαβόλων φέτος.
Πριν από το Σαββατοκύριακο, η Γιουνάιτεντ κατατασσόταν ως εξής στην Πρέμιερ Λιγκ όσον αφορά τη δουλειά με την μπάλα (οι αριθμοί θα ενημερωθούν μόλις φορτωθούν ξανά τα στατιστικά):
-
Σουτ: 1η θέση (με διαφορά 15!)
-
Γκολ από σταθερές φάσεις: 20η θέση
-
Γκολ που δέχθηκε από σταθερές φάσεις: 19η θέση
-
Ποσοστό κερδισμένων μονομαχιών εδάφους: 10η θέση
-
Ποσοστό κερδισμένων εναέριων μονομαχιών: 12η θέση
Όταν τα βλέπεις, σκέφτεσαι ότι πρόκειται για μια ομάδα με πολύ κακή τύχη. Τα νούμερα σε κάνουν να θέλεις να αποδώσεις την κακή εκκίνηση στην 19η θέση σε κακή ολοκλήρωση μπροστά από την εστία.
Τα στοιχεία είναι κακά. Αν όμως είμαστε ειλικρινείς, είναι κακά στο επίπεδο της 19ης θέσης.
Γι’ αυτό λέμε ότι το πρόβλημα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ βρίσκεται στο μυαλό των παικτών. Το ρόστερ είναι αρκετά ταλαντούχο ώστε να διεκδικήσει μια θέση στην πρώτη τετράδα, αλλά για μεγάλα διαστήματα των αγώνων της παίζει σαν μεσαία ομάδα του πίνακα.
Αυτό από μόνο του θα ήταν πρόβλημα που θα έβαζε έναν προπονητή σε δύσκολη θέση. Όμως η Γιουνάιτεντ πήρε μια μεσαία θέση και την έριξε μέχρι τα κάτω τρία, εξαιτίας λαθών που σου φέρνουν ζάλη και μιας τρομερής έλλειψης συγκέντρωσης και δέσμευσης σε κάθε λεπτό του αγώνα.
Αν ο Γιούργκεν Κλοπ είχε τους «Τέρατα Νοοτροπίας» του στη Λίβερπουλ, ο Κάρικ έχει τα «Μελαγχολικά Χάλια». Αυτή η Γιουνάιτεντ φαίνεται να δέχεται γκολ τις πιο παράξενες στιγμές και στις πιο αποφεύξιμες καταστάσεις. Σβήνουν σαν χαλασμένη ασφάλεια και είναι ίσως οι καλύτεροι στο να διαβάζουν το φύλλο της μετά το παιχνίδι.
Πρόκειται για έναν από τους μεγαλύτερους συλλόγους του κόσμου, και αυτά τα αποτελέσματα είναι απαράδεκτα.
Τέτοιες εμφανίσεις δεν αρκούν για τον μεγαλύτερο σύλλογο του κόσμου.
Η προσπάθεια είναι το ελάχιστο, και απλώς δεν είμαστε αρκετά καλοί.
Εκείνο που κάνει τις δυσκολίες ακόμη πιο έντονες είναι ότι ο Κάρικ φαινόταν να έχει τακτοποιήσει ένα χαοτικό καράβι την περασμένη σεζόν, όταν πήρε την ομάδα του Ρούμπεν Αμόριμ, που ήταν εκτός ρυθμού, και τη μετέτρεψε σε λειτουργική μονάδα που ανέβηκε στην τρίτη θέση του βαθμολογικού πίνακα.
Από εκείνη την ομάδα, μόνο ένας παίκτης με σημασία έφυγε: ο Καζεμίρο. Αγοράστηκαν τρεις παίκτες για να καλύψουν τη θέση του. Μετά από δέκα αγωνιστικές, η κατάσταση στα χαφ παραμένει ασταθής και σε ορισμένες στιγμές φαίνεται μη βιώσιμη.
Ο Κάρικ δεν είναι ο άνθρωπος για τη δουλειά μακροπρόθεσμα, και σίγουρα δεν διαθέτει την τακτική οξυδέρκεια ή τη διοικητική εμπειρία που θα χρειαζόταν για να βάλει ξανά την ομάδα στην πρώτη τετράδα. Για να είμαστε δίκαιοι, δεν θα αρνιόταν ποτέ τη δουλειά και υπήρχαν λόγοι να ελπίζουμε ότι θα επιδείξει ικανότητες που δεν έχουμε δει ακόμη στην προπονητική του καριέρα. Επίσης, δεν πρόκειται να παραιτηθεί από έναν σύλλογο που αγαπά τόσο. Είναι εγκλωβισμένος, και δεδομένης της μεγάλης απόφασης να του δοθεί η δουλειά με πλήρη θητεία, ο σύλλογος είναι εγκλωβισμένος μαζί του.
Ανεξάρτητα από το αν η Γιουνάιτεντ θα χωρίσει μαζί του κατά τη διάρκεια του διαλείμματος των διεθνών ή θα τον αφήσει να συνεχίσει μέχρι τον Ιανουάριο, ο σύλλογος πρέπει να βρει θεραπευτικές λύσεις για την τρέχουσα ομάδα.
Είναι αξιέπαινο που η Γιουνάιτεντ ανέκαμψε από ένα μειονέκτημα δύο γκολ και μετά το έκανε ξανά για να πάρει βαθμό. Έσωσε τον τερματοφύλακά της και τον εαυτό της. Όμως οι περισσότερες ομάδες θα πανηγύριζαν ακόμη εκείνη τη στιγμή. Αυτή η ομάδα μοιάζει να προετοιμάζεται για το επόμενο μειονέκτημα 2-0. Πού θα τερματίσει; Θα δέχονταν σήμερα την όγδοη θέση;